Regional Press Conference (November 8-12, 2010)

" It's not luck that brought me here, It's HARDWORK. "

    
          Isang napakasayang araw para sa aming labing apat na mag-aaral mula sa paaralan ng Col. Lauro D. Dizon Mem. NHS ang labanang ito. Hindi man nanalo ang ilan sa amin, kabilang ako, ay masaya pa rin kami.


          Narito ang istorya, 
     
          Limang araw kaming nasa Sta. Rosa upang makipagkumpetensya sa iba't ibang Division mula sa CALABARZON. Unang araw ay nagkaroon ng "opening program" sa SM Sta. Rosa, Event Center. Maraming estudyante mula sa iba't ibang paaralan ng Sta. Rosa ang nagpakita ng kanilang mga talento. Talaga namang lahat kami ay napahanga nila. Nagbigay rin ng napakagandang mensahe ang kanilang Mayor. 
        
         Sa mga sumunod na araw naman ay ganun pa rin. Wala pa ring katapusan ang kasayahan. Napakasasarap ng mga pagkaing inihahain sa amin araw-araw. Marami rin akong naiuwing mga pagkain, tulad ng mga biskwit at inumin na nasa bote. Talaga namang naparami noon. Hindi na nga namin maubos lahat ng pagkain na binibigay sa amin. 
  

         Noong huling gabi na ay nag-awarding ng Radio Broadcasting. Champion ang aking mga kaklase at kamag-aral. Hindi ko alam kung pano ilarawan ang kanilang mga emosyon nung gabing iyon. Gayun din naman ang aming adviser na si Ginoong Lacsa. Talagang napakasaya nila. Kinabukasan naman ay nag-award na rin ng iba't ibang kategorya. Hindi man ako nanalo ay masaya pa rin ako dahil naranasan ko ang kakaibang paligsahang ito. 


        Lahat kami ay masayang bumalik sa aming mga tahanan. At lahat rin kami ay may mga uwing pasalubong para sa aming mga minamahal. 

Ming-Ming, My Turkish Van Cat

       Sya si ming-ming, a.ka. , VIKKY. Bakit? Dahil, inaasar namin yan ng "Vikkirat" kasi dati kirat sya. Lagi nalang kasing masakit yung kanang mata nya. Madalas kinukusot pa nya. 

   Napakabait na pusa ni ming-ming. Malambing sya. Gusto nya lagi na kasama kami kahit san kami magpunta. Pag aakyat na kami para matulog, susunod yan.  Alam nga nya ang kanya-kanya naming kwarto. Yung kwarto ko, kay ate at yung kina mami at papa. Astig no? Hindi sya tulad ng mga pusa na pagala gala lang sa kalye. Yung balahibo nya napakalambot at hindi nalalagas tulad nung sa ibang pusa. Puting puti pati ang kulay nya. Yung buntot nga lang masyadong kakaiba, kulay itim. Ayun daw talaga ang description ng isang "Turkish Van Cat".

          Mahilig manood ng Survivor si ming-ming. Pati nga Tom and Jerry at Mr. Bean. Mahilig rin syang umakyat sa puno ng malunggay sa tabi ng bahay namin. Napakatakaw rin nyang matulog. Inaabot nga ng 3-4 hours eh. Paborito nyang kainin ang talbos ng kalabasa. Wierd ba? Sadyang ganun. Alam nyo ba yung "POPS" yung parang chocolate na sa loob ang laman ay ice cream. Gustong gusto rin nya yun pati na rin yung "chuckie". ALam nyo na rin siguro yun. 

        Nung minsan nga, nasa labas sya ng bahay namin, nalapa yan ng isang pusang gala. Habang dumudumi sya sa labas eh dinambahan sya sa likod at nakipag-away. Hindi makalaban si ming-ming dahil maliit pa sya noon. Dali-dali namin syang ipinasok sa loob. Napakabaho nya nun kaya naman pinaliguan namin sya. Sinabon at pinunasan. Noong gabing iyon ay napakatamlay niya. Laging nakahiga at hindi makakain. Siguro'y dinamdam nya ang nangyari sa kanya. Kaya simula nun, hindi na namin sya pinapayagang lumabas. Pag minsan makulit kaya kahit pagod na pagod na akong hulihin sya eh ayos lang naman. Baka kasi malapa na naman. Sa banyo namin sya nadumi at nawiwi. Sanay na sya kaya mas madaling linisin. May sarili rin syang twalya para pagnaligo sya eh nakaready na. Minsan lang naman maligo si ming-ming kasi hindi naman madalas bumaho. Meron din syang wipes para pagkatapos nyang dumumi eh pupunasan yung butt nya. Spoiled masyado si ming-ming!

      Mahal na mahal namin yang pusang yan. Kahit na 2 months palang sya samin ay talaga namang busog na busog sya sa pagmamahal namin. Sana nga ay magtagal pa sya sa amin. Sa kasalukuyang tinatype ko ang artikulong ito ay si ming-ming ay tatlong oras ng natutulog. :)